De Universiteit Utrecht vroeg Van den Pol om hulp bij een uitdagende klus: de complete vernieuwing van de verlichting in het David de Wiedgebouw. Het gebouw bleef tijdens de werkzaamheden in gebruik, terwijl sommige lampen zich op meer dan 20 meter hoogte bevonden. De opdracht vroeg om slimme oplossingen, duurzame keuzes en maximale aandacht voor veiligheid.

Vanuit de sales engineer:
De bestaande verlichting was sterk verouderd – meer dan de helft van de armaturen functioneerde niet meer. De universiteit wilde niet alleen een oplossing, maar ook een verduurzamingsslag maken door over te stappen op ledverlichting. We werden gevraagd om te adviseren: welk type armaturen past het best bij deze omgeving? Wat is technisch haalbaar op zulke hoogtes? Ik werkte meerdere opties uit, inclusief kostenplaatjes. Daarbij waren lichtkwaliteit, energieverbruik en levensduur belangrijke factoren.

Vanuit de projectleider:
Nadat de universiteit haar voorkeur had uitgesproken, richtten we een proefopstelling in. Dat gaf de klant inzicht in het verwachte resultaat – belangrijk, zeker omdat er werd gekozen voor een andere lichtkleur: van warm wit (3.000 Kelvin) naar een neutraler daglichtachtig licht (4.000 Kelvin). Ik begeleidde deze testfase en verzamelde feedback vanuit de universiteit om de definitieve keuze te onderbouwen.

Vanuit de werkvoorbereider:
Met de input van sales en projectleiding bestelde ik de benodigde armaturen en materialen, inclusief hulpmiddelen en veiligheidsvoorzieningen. In totaal ging het om zo’n 800 lampen, grotendeels op locatie geleverd. We regelden ook de duurzame afvoer van oude armaturen via Wecycle, een non-profitorganisatie die zorgt voor verantwoorde recycling. Zo werd niet alleen geïnvesteerd in duurzame nieuwe verlichting, maar ook zorgvuldig omgegaan met het oude materiaal.

Vanuit de KAM-coördinator:
De grootste uitdaging zat in de uitvoering. Door de enorme hoogte en beperkte vloerbelasting konden we geen hoogwerkers gebruiken. In plaats daarvan zijn op meerdere plekken steigers gebouwd – waaronder de hoogste die Van den Pol ooit heeft ingezet. Voor lagere plafonds gebruikten we rolsteigers. Samen met de veiligheidsverantwoordelijke van de universiteit bezochten we vooraf de locatie om risico’s goed in kaart te brengen. Niet alleen voor onze mensen, maar ook voor studenten en medewerkers die het gebouw bleven gebruiken tijdens de werkzaamheden.

Vanuit de leidinggevend monteur:
Voor dit project hebben we twee ervaren monteurs ingezet die al in een vroeg stadium betrokken waren bij de voorbereiding. Beiden zijn gewend aan werken op hoogte – en hadden dus geen hoogtevrees. Dankzij hun praktijkervaring konden we veilige én efficiënte keuzes maken. Tijdens de werkzaamheden werkten zij aangelijnd op de steigers. Omdat het gebouw in bedrijf bleef, was zorgvuldigheid cruciaal: we beperkten overlast tot een minimum en hielden constant rekening met de omgeving.